Uppáhalds sjónvarpsþáttur: - Band of Brothers Uppáhalds hljómsveit: - Robert Plant og Allison Krauss Uppáhalds matur: - Nautalund Uppáhalds bíómynd: - The Fifth Element Uppáhalds lag þessa dagana: - Kóngur einn dag Uppáhalds fag: - Matreiðsla og stærðfræði ;) Ég játa - ég er nálægt kúrfunni
Þegar ég var yngri vissi ég fátt meira spennandi en að fá bréf. Meira að segja yfirlit frá bankanum glöddu. Bara að fá umslag inn um lúguna merkt mér. Auðvitað var gleðin meiri og endingarbetri ef um var að ræða bréf, pakka eða póstkort frá vini eða ættingja - því verður ekki neitað.
Í dag er það eina sem ég fæ í póstkassann gluggapóstur. Enda er ég komin á fertugsaldur og hef ýmsar skuldbindingar að virða og bankinn er æstur í að minna mig á þær. Þau bréf sem gleðja koma ekki lengur inn um lúguna, heldur á rafrænu formi í tölvupóstkassann.
Orðið 'póstur' þekkja allir en það virðist vefjast fyrir mörgum að velja því rétta tölu þegar kemur að því að beygja það. Eitt og sér er orðið til í bæði eintölu og fleirtölu, póstur og póstar. Oft er orðið notað sem seinni hluti í samsettum orðum og þá fer það algerlega eftir merkingu samsetta orðsins hvort hægt sé að nota það bæði í eintölu og fleirtölu eða eingöngu í eintölu.
Póstur í merkingunni bréf, böggull, kort er óteljanlegt magn svo það er bara til í eintölu, líkt og mjólk. Þess vegna er talað um mikinn póst eða engan póst. Hið sama á við um mann sem dreifir pósti - Var pósturinn búinn að koma í dag? Hér getum við ekki talað um marga pósta, heldur verðum við að segja allir póstburðarmenn landsins eru í verkfalli, það gengur ekki að segja allir póstarnir eru í verkfalli. Ef við viljum tala um póstburðarmenn sem pósta í fleirtölu verðum við að nota Póstur sem síðari hluti samsetts orðs. Sem dæmi getum við talað um landpósta og mjólkurpósta. - Landpóstar voru fáir á Íslandi í upphafi 18.aldar.
Orðið eitt og sér í fleirtölu, póstar, geta meðal annars verið spýtur í gluggum. - Fallegir þverpóstar í þessum frönsku gluggum. - Já, gluggapóstarnir í þessu húsi eru listilega útskornir.
Við getum hins vegar ekki talað um gluggapósta í merkingunni bréf sem inniheldur reikning. Þá verðum við að segja gluggapóstur. Og þá erum við komin að ástæðu þessara skrifa. Póstur í merkingunni bréf, böggull, pakki er ekki til í fleirtölu í íslensku máli. Þess vegna er rangt að tala um tölvupósta. - Tölvupóstarnir sem Hannes og Karl hafa verið að senda sín á milli. - Mín biðu fimmtán tölvupóstar þegar ég opnaði pósthólfið í morgun.
Aftur, póstur í merkingunni bréf er óteljanlegur svo það er ekki hægt að tala um hann í fleirtölu, hvort sem hann kemur inn um póstlúguna á hurðinni eða í pósthólfið í tölvunni.
Orðið líter er ekki til í íslenskri orðabók. Þarna er um að ræða áhrif úr ensku sem erfitt virðist vera að uppræta úr orðaforða landsmanna.
Það er soldið skondið en fólk notar þetta bara í eintölu. Ég hef aldrei heyrt mann segja: ég keypti tvo lítera af sólarolíu. Enda ekki rétt að segja svona. Hann ætti frekar að kaupa sólarvörn (hahahahaha) og þá kannski tvo lítra af henni.
Lítri er veikt, karlkyns nafnorð sem beygist á ósköp hefðbundinn hátt.
Hvanndalsbræður eru orðnir án efa eitt mitt uppáhaldsband. Á laugardagskvöldið skellti ég mér á tónleika með Hvanndalsbræðrum og sendi til ykkar stóra skálkveðju í huganum. Mæli eindregið með því að þið kíkið í heimsókn næst þegar þeir eru að spila. Aulahúmorinn er í hávegum hafður og fíla ég hann alveg í botn. Kommentin á milli laga eru ekki síðri en lögin sjálf. Hér má finna eitt tóndæmi http://www.youtube.com/watch?v=rtXYlHtNebc
Læt hér fylgja eitt ljóð sem Rögnvaldur Gáfaði flutti á milli laga.
Pressan er óháður fréttavefur sem fór út á vefinn í lok febrúar á þessu ári.
Ég er voða hrifin af þessum vef. Síðan sjálf er mjög stílhrein og nánast laus við blikkandi auglýsingaglugga svo maður verður ekki óður af áreiti við að lesa það sem á henni stendur. Margir skemmtilegir menn hafa verið fengnir til að skrifa stutta pistla um allt mögulegt á síðuna.
Sá Pressupenni sem mér þykir hvað best að lesa þessa dagana er hún Olga Björt Þórðardóttir. Ég veit ekkert um þessa stelpu annað en að hún er falleg og skrifar um jákvæða og uppbyggilega hluti.
Helena háttvísa er líka kona að mínu skapi. Hún er laus við alla öfga og æsing en bendir fólki á hvernig skuli haga sér í samfélagi mannanna á hvetjandi og uppbyggilegan hátt.
Ég er voða hrifin af þessum vef og finnst gott að kíkja þar inn til að lesa helstu fréttir. Þó að þar séu blaðamenn að störfum er mikið af fréttaefninu tekið af öðrum vefmiðlum. Pressan er bara laus við æsing og áreiti og þess vegna þykir mér svo gott að stoppa þar við.
Þó að hann klæðist stundum kvenmannsfötum er hann ekki í neinum vafa um karlmennsku sína.
Ég man þegar ég sá hann fyrst. Ég laðaðist ekki að honum fyrr en ég heyrði hann tala. Hann hafði allt sem sterkur karlmaður þarf til bruns að bera, hávaxinn, ákveðinn, skarpur og greindur (þó ekki litgreindur) og með sitt á hreinu.
Hann var eitthvað svo sjálfs-öruggur að það var ekki annað hægt en heillast af honum. Hvernig hann sagði hverjum stjórnmálamanninum á fætur öðrum til syndanna og rak þá á gat með gáfulegum athuga-semdum og spurningum. Vá!
Eins og svo margir aðrir má hann muna fífil sinn fegri. Nú er hún Snorrabúð stekkur og hönk vikunnar í raun orðinn hönk síðustu aldar.
En minningin lifir. Minningin um skarpan samfélagsrýni sem lét fátt setja sig úr jafnvægi og hélt hlutleyfis sínu í 180° lárétt, hvergi hallaði á. Nú hefur gremjan og biturðin náð tökum á honum í núverandi þjóðfélagskreppu. Sem er ekki bara fjármálakreppa,heldur siðferðiskreppa, manngildiskreppa og tilvistarkreppa íslensku þjóðarinnar í heild sinni.
Ég elska Slim Shady og Marshall Mathers og Eminem! Hann hefur greinilega engu gleymt í meðferðinni karlinn og kemur sterkur til baka. Frasar eins og "But Lindsey, please come back to seeing men, Samantha's a 2, you're practically a 10" og "Sorry Portia, but what’s Ellen DeGeneres have that I don't, are you telling me tenderness?" fá mig til að brosa út í bæði í hvert sinn sem ég heyri þá.
Hvað ég vildi óska þess að þið kynnuð ítölsku stundum. Það er varla að ég geti boðið ykkur uppá að horfa á þetta ég skammast mín svo mikið fyrir hönd ítalskra kvenna og karla og framleiðenda sjónvarpsefnis og bara vá!
Þetta er partur úr heimildamynd um líkama konunnar og hvernig hann er afskræmdur í sjónvarpi á Ítalíu í dag. Úrkynjunin er svoooooo mikil að það hálfa væri nóg. Takið eftir þegar komið er að mínútu 5:31 og fram til 6:30 sirka. Stelpur notaðar sem borðfætur - setjum þær í glerbúr með loftgötum á svo allir geti horft á þær og hlegið - Komið á sjöttu mínútu er maður með tvær fallegar dökkhærðar stelpur sitt hvoru megin við sig og lætur þær hafa ávexti. Hann segir við aðra - hér er banani, appelsína, sítróna, epli og réttir henni. Snýr sér svo að hinni og spyr ertu með sítrónu? Nei þú ert ekki með sítrónu, ekki heldur heila - ahahhaha voða fyndið. og svo lemur hann hina í hausinn með míkrófóninum. SKömm skömm skömm. Vá!
Ég öfunda hvorki Árna Johnsen né Þráin Bertelsson af sessunauti sínum, nema við værum á Þjóðhátíð í Eyjum. Þá vildi ég alveg sitja hjá þeim báðum.
Ekki eru þau skoðanasystkyn Guðlaugur Þór og Ólína Ólína er þekkt fyrir stórt og mikið skap sem henni gengur stundum erfiðlega að hafa stjórn á, en ég vona að hún beri virðingu fyrir nýja vinnustaðnum sínum og taki á honum stóra sínum ...
Mikið er Ragnheiður Ríkharðs heppin - að fá að sitja hjá Höskuldi alla daga í vinnunni. Og hér á kantinum? Steinunn Valdís og Lilja Mósesdóttir, Pétur Blöndal og Árni Þór saman í hnapp? Hafið mig afsakaða á meðan ég fer og kasta upp ... ... á hvert þeirra er smartast í tauinu. Talandi um það - hver er virðulegastur og smekklegastur og flottastur í klæðaburði á Alþingi í dag?